Gezondheid en Veiligheid

Posttraumatische hypersomnie: oorzaken, symptomen, diagnose, therapie

In de geneeskunde verwijst hypersomnia naar een groep van verschillende neurologische slaapstoornissen die worden gekenmerkt door overmatige slaperigheid overdag, waardoor hypersomniacs niet in staat zijn om gedurende de dag een adequaat niveau van alertheid te behouden en plotselinge en oncontroleerbare slaapsituaties ervaren die hen dwingen in slaap te vallen op ongebruikelijke tijden, bijvoorbeeld tijdens een gesprek, een maaltijd, tijdens het werk of zelfs tijdens het rijden

De hypersomniac valt over het algemeen heel gemakkelijk in slaap en wordt met grote moeite wakker.

Afhankelijk van het type hypersomnie kunnen dutjes overdag langer of korter zijn en min of meer herstellend: bv. bij narcolepsie zijn dutjes overdag meestal kort (enkele minuten) en herstellend, terwijl ze bij idiopathische hypersomnie juist langer zijn (zelfs uur) en niet herstellend.

Secundaire hypersomnie

Secundaire hypersomnieën verwijzen naar een specifiek type hypersomniesyndromen voor de etiopathogenese waarvan een organische, toxische of psychische oorzaak is geïdentificeerd, in tegenstelling tot primaire hypersomnieën waarbij de etiopathogenese niet bekend is of nog niet helemaal duidelijk lijkt, zoals in het geval van idiopathische hypersomnie of primaire terugkerende hypersomnie (Kleine-Levin-syndroom).

De meest voorkomende secundaire hypersomnia's zijn die gerelateerd aan: psychiatrisch ziekten, posttraumatische hypersomnie en obstructief slaapapneusyndroom.

Posttraumatische hypersomnie (secundaire slaperigheid)

Posttraumatische hypersomnie, of secundaire slaperigheid, is een aandoening die wordt gekenmerkt door overmatige slaperigheid die kan optreden na een traumatische gebeurtenis waarbij het centrale zenuwstelsel is betrokken.

Symptomen en tekenen van hypersomnie

Bij patiënten die hoofdletsel hebben opgelopen, kan hypersomnie zich vaak ontwikkelen in de periode onmiddellijk na het trauma zelf, geassocieerd met hoofdpijn, vermoeidheid, geheugenstoornissen (posttraumatische encefalopathie).

Patiënten vertonen talrijke perioden van slaap overdag, gekenmerkt door NREM-slaap.

Recente gegevens lijken er echter op te wijzen dat patiënten in de opnameperiode onmiddellijk na het trauma vaker klagen over het in slaap vallen en slaaponderhoudsstoornissen, dwz slapeloosheid.

In de daaropvolgende maanden wordt slaperigheid daarentegen de meest voorkomende aandoening.

Patiënten die klagen over slaapstoornissen na het trauma, en vooral hypersomnie, zijn degenen die het meest ernstig worden getroffen door het hoofdletsel op gedrags-, sociaal en vooral werkniveau: deze personen ontwikkelen angst, depressie, zijn vaak apathisch en hebben moeite met communiceren en re-integreren in de wereld van het werk.

In de meeste gevallen verdwijnen de symptomen spontaan in de maanden na de traumatische gebeurtenis; meer zelden treedt overmatige slaperigheid op, met een progressief verloop, 12-18 maanden later.

Polysomnografische afbeelding

Polysomnografische gegevens over deze patiënten zijn mager en weinig specifiek.

De nachtelijke slaaptijd is gewoonlijk bescheiden verlengd en de MSL T vertoont een abnormale neiging om overdag in slaap te vallen, met slaaplatentiewaarden van minder dan 10 minuten.

Er zijn echter geen REM-slaapfasen kort na het begin van de slaap (SOREMP's, typisch voor narcolepsie).

In sommige gevallen is geen verandering in het slaappatroon objectief te documenteren: het is mogelijk dat deze patiënten zich presenteren met episoden van microslaap overdag of dat de gerapporteerde hypersomnie de uitdrukking is van een stoornis van psychiatrische oorsprong of compensatie-neurose.

Laboratoriumonderzoeken

Met neuroradiologisch onderzoek (CT, MRI) kunnen focale laesies van het hersenparenchym worden opgespoord.

Soms moeten slaapaanvallen in differentiële diagnose worden geplaatst bij posttraumatische epilepsie; elektro-encefalografie kan in deze omstandigheden behulpzaam zijn.

Stap

In sommige gevallen ontstaat hypersomnie kort na het trauma en verdwijnt spontaan binnen enkele weken of maanden.

Het kan gebeuren dat hypersomnie lang aanhoudt en met het verstrijken van de tijd verergert.

Dit gebeurt tijdens ernstig hoofdletsel geassocieerd met neurologische gebreken of een langdurige staat van posttraumatisch coma.

Hypersomnie, oorzaken en risicofactoren

Posttraumatische hypersomnie wordt veroorzaakt door verschillende soorten hersentrauma, zoals verkeersongevallen, vallen of sportblessures.

Hyperosnnia lijkt verband te houden met de plaats, in plaats van het mechanisme, van het hoofdletsel. De letselplaatsen die het vaakst met deze aandoening worden geassocieerd, zijn:

  • posterieure hypothalamus;
  • pijnappelklier;
  • achterste schedelfossa.

Hypothalamische laesies kunnen in verband worden gebracht met eet- en seksuele gedragsstoornissen (boulimia, hyperseksualiteit), wat leidt tot posttraumatisch Kleine-Levin-syndroom.

Deze gevallen hebben, net als alle gevallen die verband houden met specifieke hersenletselplaatsen, een minder goede prognose.

De weinige gevallen die neuropathologische bevindingen hebben ondergaan, hebben het niet mogelijk gemaakt om duidelijke anatomisch-klinische relaties tussen slaperigheid en hersenletsel vast te stellen.

Vaak vertonen slaperige patiënten diffuse laesies in de romp, de hersenschors en het diencephalon.

Opgemerkt moet worden dat sommige patiënten, met name degenen die een 'whiplash'-trauma hebben gehad, zich overdag slaperig kunnen voelen als gevolg van het optreden van slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen.

In deze gevallen is de prognose echter gunstig.

Differentiële diagnose

Bij patiënten met een positieve voorgeschiedenis van hoofdtrauma moeten andere mogelijke oorzaken van hypersomnie overdag worden overwogen en uitgesloten voordat de diagnose posttraumatische hypersomnie wordt gesteld: hydrocephalus, atlanto-occipitale dislocaties, subdurale hematomen of hygromen, arachnoïde cysten en posttraumatische -traumatische epileptische aanvallen, die een slaapaanval kunnen nabootsen.

Er moet ook rekening worden gehouden met de mogelijkheid van het ontstaan ​​van chronische meningitis.

Deze klinische aandoeningen moeten in de differentiële diagnose worden geplaatst, vooral wanneer de slaapstoornis een progressief verslechterend verloop heeft.

Narcolepsie kan gemakkelijk worden onderscheiden van posttraumatische hypersomnie door de aanwezigheid van REM-slaapepisoden.

Niet-medicamenteuze therapie

Er is geen andere behandeling mogelijk dan symptomatische farmacologische behandeling; het kan echter nuttig zijn om een ​​goede slaaphygiëne in acht te nemen.

Farmacologische therapie

Er worden psychostimulantia (methylfenidaat en pemoline) gebruikt.

Lees ook:

Emergency Live nog meer ... Live: download de nieuwe gratis app van uw krant voor IOS en Android

Obstructieve slaapapneu: wat het is en hoe het te behandelen?

Tanden knarsen terwijl je slaapt: symptomen en remedies voor bruxisme

Lange covid en slapeloosheid: 'Slaapstoornissen en vermoeidheid na infectie'

Slaapstoornissen: de tekenen die niet mogen worden onderschat

Slaapwandelen: wat het is, welke symptomen het heeft en hoe het te behandelen?

Wat zijn de oorzaken van slaapwandelen?

Obstructieve slaapapneu: symptomen en behandeling van obstructieve slaapapneu

Aan welke slapeloosheid lijdt u? De vijf meest voorkomende klachten onder de dekens

Zeldzame ziekten: positieve resultaten van een fase 3-onderzoek voor de behandeling van idiopathische hypersomnie

Bron:

Medicina Online

Recente Nieuws

Wat zijn bewaarde chirurgische artikelen? Een overzicht van de andere kant van de operatiekamer

Vastgehouden chirurgische voorwerpen (RSI's), soms aangeduid als vastgehouden vreemde lichamen of vastgehouden vreemde voorwerpen...

2 uur geleden

Infraroodtherapie voor pijn: waar bestaat het uit?

Infraroodstraling zijn laagfrequente elektromagnetische golven die warmte kunnen overbrengen, en vanwege deze eigenschap...

12 uur geleden

Alcoholische en aritmogene rechterventrikelcardiomyopathie

'Cardiomyopathie' is een algemene term voor de primaire ziekte van de hartspier (myocard)

12 uur geleden

Benigne en krampachtige fasciculaties-syndroom: oorzaken, symptomen, behandeling

Het benigne fasciculatiesyndroom (vaak afgekort tot 'SFB', in het Engels 'benigne fasciculatiesyndroom') en de…

12 uur geleden

Lithotomiepositie: wat het is, wanneer het wordt gebruikt en welke voordelen het biedt voor de patiëntenzorg

Wat is de lithotomiepositie en wanneer wordt deze gebruikt: bij interventionele procedures is het...

13 uur geleden

Essentiële tremor: oorzaken, evolutie, handicap, echografie, interventie

Essentiële tremor ('TE') verwijst naar een van de meest voorkomende bewegingsstoornissen, die zich manifesteert ...

13 uur geleden