Program pogotowia ratunkowego w wypadkach drogowych

Liczba wypadków drogowych rośnie, a pogotowie ratunkowe musi być jeszcze bardziej skuteczne. Badanie to ma na celu zbadanie systemu pogotowia ratunkowego (EASS) w wypadkach drogowych w FCT Abudża.

To badanie ma na celu zbadanie skuteczności Program pogotowia ratunkowego (EASS) w wypadku drogowym w FCT Abuja. Wzrost liczby wypadków drogowych, zaangażowanie Federalnego Korpusu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w ratowanie ofiar wypadków drogowych i zarządzanie nimi na Federalnym Terytorium Stołecznym (FCT) spowodowało konieczność przeprowadzenia specjalnego badania.

W badaniu wykorzystano dane z kwestionariuszy przekazanych ekipie zebry ds. Bezpieczeństwa drogowego i kierowcy w wybranych zestawach silnikowych w Abudży. Poziom świadomości istnienia pogotowia załogi Abuja Zebra jest nadal bardzo niski, a większość ofiar wypadków przewożona jest do szpitala prywatnymi lub publicznymi pojazdami.

Bardzo ważna jest także wiedza dla ratowników medycznych pracujących w scenariuszach przedszpitalnych jak wydostać się z karetki w razie wypadków drogowych. Bezpieczeństwo musi być przede wszystkim! Inne artykuły na temat bezpieczeństwa ratowników medycznych na drogach:

AUTOR

Dukiya Jehoshphat Jaiye1. ZAGI, B. Abraham2
1Department of Transport Management Technology,
Federalny Uniwersytet Technologiczny, Minna, Nigeria.
Program pogotowia ratunkowego 2Otukpa
Federalny Korpus Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, Nigeria

Co z najczęstszymi przypadkami przedszpitalnymi?

Pogotowie ratunkowe boryka się z wieloma delikatnymi sytuacjami. Jednym z głównych problemów zdrowia publicznego na świecie w przypadku wypadków drogowych jest uraz. Odpowiada za ponad kilka zgonów dziennie 16,000, które powodują ponad milion ofiar rocznie, szukając pomocy medycznej (Peden, 312).

Jest to zwykle przyczyna śmierci osób poniżej 40, które są ekonomicznie opłacalne pod względem siły ludzkiej. Co więcej, kilka tysięcy osób, które odniosły obrażenia niepowodujące śmierci, kończy się niepełnosprawnością (Ugbeye, 2010).

Zaobserwowano, że większość zgonów, które nastąpiły w ciągu pierwszej godziny od urazu, zwykle występuje jako wynik ciężkiego uszkodzenia mózgu i układu sercowo-naczyniowego przy minimalnej wartości leczenia. Zgonom spowodowanym niedrożnością dróg oddechowych i krwawieniem zewnętrznym można zapobiec za pomocą prostych środków pierwszej pomocy (Ashaolu, 2010). Środki podejmowane w krajach rozwiniętych w celu złagodzenia komplikacji związanych z traumą są przekształcane w spójny, wydajny i opłacalny system, który zapewnia, że ​​częstość występowania chorób związanych z traumą jest na znośnym poziomie.

Badanie wykazało, że w Nigerii, z udziałem ponad 160 milionów ludzi, przeprowadzono audyt nagłe operacje chirurgiczne przeprowadzone w samym tylko szpitalu uniwersyteckim w Ilorin wykazało, że 68.4% ofiar 2455 przyjętych na oddział pogotowia ratunkowego miało przypadki urazów związanych z obrażeniami odniesionymi w RTC.

Stan ulic, odległych miejsc, brak GPS i słaba znajomość pogotowia ratunkowego to główne przyczyny zgonów. Kilka istnień, które można było uratować, zostało straconych z powodu tych wyzwań. Według FRSC (2010), ponad 100 umiera, a 200 do 400 co roku jest ranny w wypadkach drogowych w Abudży. Aby zapewnić szybką reakcję ofiarom wypadków, Program pogotowia ratunkowego (EASS) została ustanowiona w celu udzielenia odpowiedzi w ciągu dwudziestu (20) minut ofiarom powypadkowym (FRSC
Podręcznik jakości Zebra, 2012).

Chociaż rząd i inne agencje podejmują szereg działań mających na celu uświadomienie opinii publicznej, jak ważne jest przestrzeganie norm bezpieczeństwa na drogach w Abudża Municipal Area Council (AMAC) w połączeniu z różnymi seminariami i warsztatami organizowanymi przede wszystkim przez FRSC i National Emergency Management Agency (NEMA) ) w celu ograniczenia zagrożeń w ruchu drogowym w kraju, a zwłaszcza w Abudży.

Jaki jest wpływ efektywnych usług pogotowia ratunkowego?

Znaczący poprawa przeżywalności ofiar zawału serca, na przykład stwierdzono, że mieści się w zakresie od 6% do 8%, gdy czas odpowiedzi poprawił się z 15 minut do 8 minut. Argumentowano zatem, że poprawa czasów reakcji na minuty 5 w porównaniu ze średnimi minutami 15 może ponad dwukrotnie zwiększyć przeżywalność.

Podczas czasy reakcji są wyraźnie ważne, wydajność dotyczy również tego, co dzieje się na scenie. Według Nicholl i in., (1995), pacjenci z London Air Ambulance okazało się, że służba przybyła do szpitala później niż porównywalna sprawa pogotowia lądowego, ponieważ załogi spędzały dłużej na miejscu, prowadząc bardziej intensywne zarządzanie pacjentem. Ponadto pacjenci byli segregowani do szpitali z odpowiednimi umiejętnościami itp.

Podobnie badanie przypadków zatrzymania akcji serca wykazało, że ratownicy medyczni spędzali na miejscu więcej czasu niż technicy pogotowia ratunkowego stosujący podstawowe techniki i półautomatyczne defibrylatory. Oznacza to, że ratownicy medyczni wykorzystali swoje umiejętności, opóźniając karetkę od rozpoczęcia podróży do szpitala. Taki
opóźnienie może nastąpić na koszt pacjenta, Guly i in. (1995).

Pogotowie ratunkowe: poszerzanie ról i umiejętności

Konieczne stało się kontynuowanie rozwijać umiejętności załóg karetek pogotowia i ratowników medycznych poprzez coraz bardziej kształcenie i szkolenie na wysokim poziomie, co pozwoli im zaangażować się w bezpieczną i niezawodną akcję segregacji na scenie, a także zapewni szerszy zakres leczenia (Ball, 2005). Marks i in. (2002) odnotował zatem powszechne wprowadzenie systemów wysyłkowych opartych na priorytetach.

Tworzą one swego rodzaju system „triage”, zaprojektowany w celu dopasowania do pilności odpowiedzi na potrzeby kliniczne pacjentów, przy użyciu ustrukturyzowanych protokołów i systematycznego przesłuchiwania rozmówców (Nicholl i in., 1999). Natomiast O'Cathain i in. (2002) stwierdził, że systemy wysyłania leków ratunkowych spełniły wcześniej niezaspokojoną potrzebę ogólnej porady i spowodowały większą satysfakcję dzwoniącego niż wcześniej.

Kontekst Nigerii jest delikatny ze względu na jego dezorganizację we współpracy między laikami i ciałami. Ludzie uważają, że usunięcie ofiar z miejsca wypadku i szybkie zabranie ich do szpitala jest lepsze dla ofiari zwykle brak wiedzy na temat pierwszej pomocyoraz odpowiednie rozpowszechnianie informacji na temat sytuacji kryzysowych w centrach ratowniczych. Niestety, świeccy są pierwszymi, którzy przybyli na miejsce katastrofy, i często zakłócają działania personelu karetki pogotowia.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ ACADEMIA.EDU

LITERATURA

  • Ashaolu T. A (2010). Wycena maszyn i urządzeń: czy jest to interdyscyplinarna, multidyscyplinarna czy współpracująca. Journal of Scientific Research & Reports 9 (7): 1-9, 2016; Nr artykułu JSRR.23397 ISSN: 2320-0227.www.sciencedomain.org
  • Ayo EO, Victoria O., Suleiman AA i Oluseyi F. (1014). Przestrzenno-czasowa analiza wypadków drogowych w Abudży, Federalne Terytorium Stołeczne (FCT), Nigeria z wykorzystaniem technik systemu informacji geograficznej (GIS). Journal of Scientific Research & Reports 3 (12): 1665-1688.www.sciencedomain.org.
  • Ball, L. (2005) .Ustawianie sceny dla sanitariusz w podstawowej opiece zdrowotnej: przegląd literatury Emergency Medicine Journal, 22, 896-900 Berg, M. (1999). Systemy informacyjne opieki nad pacjentem i praca w służbie zdrowia: podejście społeczno-techniczne. International Journal of Medical Informatics, 52 (2): 87-101.
  • Beul, S., Mennicken, S., Ziefle, M., Jakobs, EM, Wielpütz, D., Skorning, M., i Rossaint, R. (2010). Wpływ użyteczności na awaryjne usługi telemedyczne. Postępy w zakresie czynników ludzkich i ergonomii w służbie zdrowia, 765-775.
  • California Environmental Quality Act (CEQA) Rozdział 2.5. Akt 21060.3, dostępny na stronie http://ceres.ca.gov/topic/env_law/ceqa/stat/
  • Dale, J., Williams, S., Foster, T., Higgins, J., Snooks, H., Crouch, R., Hartley-Sharpe, C., Glucksman, E., i George, S (2004). Bezpieczeństwo konsultacji telefonicznych dla „nie poważnych” pacjentów pogotowia ratunkowego, Jakość i bezpieczeństwo w ochronie zdrowia, 13, 363-373
  • Dewar, D. (2001) Czasy reakcji karetki pogotowia nie są osiągalne ani opłacalne, British Medical Journal, tom 322, pp1388
  • Federal Road Safety Corp (2010). Raport na temat wypadków drogowych (RTC) z udziałem autobusów na drogach w Nigerii (2007 - 2010)
  • Federalna Komisja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (2010) Monografia badawcza nr 2, Lustro drogowe
  • Federalny Korpus Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (2012). Nigeria Strategia bezpieczeństwa drogowego (NRSS) 2012-2016.
  • Gray, J. i Walker, A. (2008a) Kategorie AMPDS: czy są odpowiednią metodą do selekcji przypadków dla lekarzy pogotowia o rozszerzonej roli? Emergency Medicine Journal, 25, 601-603
  • Guly, UM, Mitchell, RG, Cook, R., Steedman, DJ & Robertson, CE (1995). Sanitariusze i technicy równie skutecznie radzą sobie z zatrzymaniem krążenia poza szpitalem, BMJ, (310): 1091-1094
  • Ibidapo, B. (2014). Standaryzowany sprzęt ICT w pojazdach ratowniczych w Lagos w Nigerii, praca licencjacka, Laurea University of Applied Sciences. Leppavaara
  • Radcliffe, J. and Heath, G.Heath, G. (2007). Pomiar wydajności i język angielski Pogotowie ratunkowe, pieniądze publiczne i zarządzanie, 27, (3): 223-227
  • Lagos Journal of Environmental Studies Tom 8 (No1) Czerwiec 2016 114
  • Marks, PJ, Daniel, TD, Afolabi, O., Spires, G. & Nguyen-Van-Tam, JS (2002) Emergency (999) wezwania pogotowia, które nie skutkują transportem pacjenta do szpitala: badanie epidemiologiczne, Emergency Medicine Journal, 19, 449-452
  • Na, I.-S., Skorning, M., May, A., Schneiders, M.-T., Protogerakis, M., Beckers, S., Fischermann, H., Brodziak, T. & Rossaint, R. (2010). „Med-on- @ ix: Telekonsultacja w czasie rzeczywistym w ratownictwie medycznym - obiecująca czy niepotrzebna?” W: Ziefle, M. i Röcker, C. (red.). Zorientowany na człowieka projekt technologii e-Zdrowia. Hershey, PA, IGI Global.
  • Nicholl, JP, Brazier, JE & Snooks, HA (1995). Wpływ ratownictwa medycznego helikoptera w Londynie na przeżycie po urazie, BMJ, 311, 217-222.
  • Nicholl, J., Coleman, P., Parry, G., Turner, J. and Dixon, S. (1999) Awaryjne systemy wysyłki priorytetowej - nowa era świadczenia usług pogotowia ratunkowego w Wielkiej Brytanii, Prehospital Emergency Care, 3 , 71-75
  • O'Cathain, A., Turner, J. & Nicholl, J. (2002). Akceptowalność systemu ratownictwa medycznego dla osób, które dzwonią do 999 w celu zamówienia karetki pogotowia, Emergency Medicine Journal, 19, pp.160-163
  • Peden MM. (2005) Uraz: główna przyczyna globalnego obciążenia chorobą ”. Departament urazów i zapobiegania przemocy, chorób niezakaźnych i klaster zdrowia psychicznego. Światowa Organizacja Zdrowia, Genewa.
  • Pell, JP, Sirel, JM, Marsden, AK, Ford, I. & Cobbe, SM (2001). Wpływ zmniejszenia reakcji karetki na zgony z powodu zatrzymania krążenia poza szpitalem: badanie kohortowe, BMJ, 322, 1385-1388
  • Semiu, S. (2013). Abudża przewodzi wypadkom drogowym w Nigerii - nowa poczta FRSC. http://newmail-ng.com/abuja-leads-road-traffic-crash-rate-in-nigeria-frsc/
  • Solagberu AS, Adekanye AO, Ofoegbu CPK, Kuranga SA, Udoffa US, Abdur-Rahman LO, Odelowo EOO (2002). Widmo kliniczne urazu w szpitalu uniwersyteckim w Nigerii. European Journal of Trauma, nr 6, 365-369. http://www.unilorin.edu.ng/publications/ofoegbuckp/Clinical%20Spectrum%20
  • Ugbeye ME (2010). Ocena systemu reagowania kryzysowego na ofiary traumy w Nigerii. Reakcja w sytuacjach kryzysowych na ofiary przemocy z użyciem broni i wypadków drogowych. Fundacja CLEEN http://www.cleen.org/Emergency%20Response%20to%20Victims%20of%20Gun%2
    0Violence% 20 i% 20Road% 20Accident.pdf
  • Walderhaug, S., Meland, P., Mikalsen, M., Sagern, T., i Brevik, J. (2008). System wsparcia ewakuacji w celu poprawy dokumentacji medycznej i przepływu informacji w terenie. International Journal of Medical Informatics, 77, (2): 137-151.
  • WHO (2004): Światowy raport na temat zapobiegania wypadkom drogowym. Genewa: Światowa Organizacja Zdrowia.